«ΚΑΤΙ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΞΥΠΝΙΑ»

Κάτι με κρατάει ξύπνια

 

Νύχτωσε πάλι
Ξέχωρες οι ζωές μας
Μετρώ τις ατελεύτητες ώρες
Με το άστατο χτυποκάρδι μου
Ασύνορο το όνειρο
Πρωτόγνωρο το ρίσκο
Εκτυφλωτική η υπερβολή
Παράφορο το πάθος
Αγύρτης ο έρωτας.
Πορφυρό το αδύνατο
Προσπαθώ να σε αγγίξω
Στην ιλιγγιώδη άκρη του ανέφικτου
Αποτυγχάνω λίγο πριν το τέρμα
Αδηφάγα η απουσία σου
Αφήνει η αρπάγη της μοναξιάς
Ανεξίτηλο το σημάδι της

Χάνω την αίσθηση του χρόνου...
...κάτι με κρατάει ξύπνια.

  

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου