«ΠΡΟΜΝΗΣΙΑ»

Προμνησία

 

Ποιος είσαι…

…δεν με θυμάσαι;

Σε γνωρίζω…

…κι εσύ με ξέρεις

Τι θέλεις από εμένα…

…γιατί νιώθω έτσι κοντά σου;

Φίλα με να με θυμηθείς…

…το στόμα έχει μνήμη

 

Βιώνω μία αίσθηση…

…παράξενου συναπαντήματος

Σαν να διπλώθηκε το Σύμπαν…

…και σκόνταψα σε αρμό στιγμής

Σαν να ξεστράτισα σε όνειρο…

…ήδη ιδωμένο

Τώρα κατάλαβα πως εσένα…

 …αναζητούσα μες στα χρόνια

 

Είμαι αυτός που έψαχνες…

…σε φέρω

Με φέρεις…

...από καταβολής Κόσμου

Πώς μπόρεσα να ζήσω…

…δίχως εσένα;

Εσύ μπορείς…

…μπόρεσες;

 

Υπόσχομαι…

…υποσχέσου!

Πως σε κάθε μας σύντομη…

…επίγεια περπατησιά

Θα δραπετεύουμε από απόκοσμες σπηλιές…

…την υπέρβαση στο κόκκινο να ζούμε

Δεσμά άγριου μυαλού θα σπάμε…

…εκεί που δεν χωράμε

 

Άλλη φορά…

…ποτέ ξανά!

Σε ανατριχίλας Προμνησία...

…να μην ανταμώσουμε

Στον γκρεμνό του μαύρου Τάρταρου...

...θα αφήνουμε ανεξίτηλα ίχνη λαμπερά

Ανέστια σε άλλη Ζωή να μην βρεθούμε...

…σε μουχρές δρόμων διχάλες

 

Περίμενέ με…

…σε περίμενα.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Painting by Lauri Blank