«ΦΑΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ 9-10»

Φαιά μάρμαρα 9-10

Οι σκέψεις μου, θέλουν εσένα

στης ρίμας μου τα διανθισμένα.

Μες απ’ τις διάπυρες τις λέξεις,

και τις μονάκριβες τις πλέξεις,

 

μύριες του έρωτα ιστορίες

με τις χαρές και τις πικρίες

θα λέω για ‘σένα και για ‘μένα,

κάθε στιγμής τα πεπραγμένα.

 

Και σαν γεράσουμε, γελώντας

με το μπαστούνι μπουσουλώντας,

θα τα διαβάζουμε στον κήπο –

κι όταν δεν θα ‘χουμε πια χτύπο

 

θα τα διαβάζουν οι πιο νέοι,

οι ερωτευμένοι και οι μοιραίοι·

εδώ... στου τάφου δίπλα εσένα,

με γύρω μας τα τεθλιμμένα.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Painting by Willem Haenraets