«ΠΟΙΗΣΙΣ ΓΑΡ»
Ποίησις γαρ
Η μοναξιά
Σαν όνειρο
Σε όνειρο διπλωμένη
Και το μυαλό
Όσο ξεκάθαρο
Ακατανόητο τόσο
Και τα πόδια να πατούν
Το ένα στην πραγματικότητα
Στη φαντασία το άλλο
Και η σμίλη
Να γίνεται τροχός
Σπίθες να πετάει
Την ασύγκριτη εκείνη ώρα
Η ψυχή να θάλλει
Να χάσκει η άβυσσος
Ποίησις γαρ…
©Λεμονιά Γεμουρτζίδου
Painting by
Carrie Vielle
.jpg)


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου