«ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ»

Αφανισμός

 

Θα ντυθώ 

Την αύρα του πελάγου 

Ώστε να ξεμακρύνω 

Από του Έρωτα τα βέλη 

 

(Ενίοτε 

Φαρμάκι ο λόγος

Σαν σε βράχο λαβωμένο 

Από τους ψίθυρους του ανέμου –

Πού τ' άγριο κύμα σκάει.)

 

Έπειτα, ήσυχα ας χαθώ

Στο λιγοστό το απαύγασμα 

Στης μνημοσύνης την αμαλαγιά

Εκεί... που κανείς δεν θα μπορεί 

Την αφανή να φτάσει.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου