«ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ»

Όψεις της πέτρας

 

Σιμά σε γάργαρες κρήνες 

Άστρο βουτηγμένο στον νερόλακκο

Να σου ψιθυρίζουν οι αξεδίψαστοι κολασμένοι

Με τη μαύρη φορεσιά και το φρικτό λεπίδι

Πως το βάρος του ερέβους, φορτίο όσο η άβυσσος βαρύ

 

Ριζωμένη σε γκρεμισμένα ερημοκλήσια

Ασάλευτη ν’ αντέχεις τα χτυποκάρδια της γης

Πετρωμένο σώμα δοσμένο στων όρκων τα άδηλα

Σκήτη φιδιών και αγκαθιών η σπαραγμένη σάρκα σου

Στις ραγισμένες φλέβες σου θρηνούν μυρμήγκια

 

Σιωπηλή πέτρα της ερήμου

Χαραγμένη από του ήλιου τα καμώματα

Από τα αναστενάγματα του ανέμου φαγωμένη

Ξεγελασμένη από τα δάκρυα του φεγγαριού

Πες μου πώς στέκεις αδάκρυτη, μες στα χάη του κεραυνού 

 

Κι αν μου ζητήσουν

Να φανερώσω το μυστικό 

Δεν θα πω πώς γλίτωσες

Από της Πύρρας τη ριξιά 

Θα τους πω ένα ψέμα·

Πως ταξιδεύτρα είσαι του ανεκπλήρωτου

Από σεισμό Σισύφειο ρηγματωμένη 

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου 

 

Art by Gun Legler