«ΤΟΞΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ»

Τοξοβόλος Έρωτας 

 

Της Ιερόδουλης

 

Το αλλοπρόσαλλο βλέμμα του μ’ ακολουθάει.

Αμαρτωλές οι σκέψεις του και οι επιθυμίες.

Οπλίζει το τόξο του και με βέλος χτυπάει.

Τους στίχους μου ορίζει με λέξεις θρασείες.

 

Το κορμί μου τ’ άπτυχο στις κλίνες του ελέους.

Της πλάνης ο Έρωτας και οι ψευδείς υποσχέσεις.

Χρόνια στ’ άλικο λούζομαι με το φως του «χρέους».

Νίβω τ’ άχαρα σώματα και ζητώ παραινέσεις.

 

Φιλώ χείλη φιλήδονα που διψούν να τ’ αλώσω.

Ό,τι αδιάβατο, τέχνη μου, προκειμένου η χαρά.

Προσποιούμαι τ’ αδύνατο πως μπορώ να προσδώσω.

Καταρρέω στην άβυσσο κι είμαι πια στο παρά…

 

Με παινεύουν! Μ’ ορκίζονται ουρανούς με τ’ αστέρια.

Πως μια τύχη καλύτερη θε να υπάρξει για με.

Χαρακώνω το σώμα μου και μου κόβω τα χέρια.

Της συνεύρεσης, Έρωτα, έλεος δείξε για εμέ…

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Ζωγράφος Γιάννης Νίκου