«ΡΟΖ ΦΟΒΟΣ»

Ροζ φόβος

 

Πώς να δραπετεύσω 

Από τους ιστούς

Που η ζωή υφαίνει

Πώς να βρω

Τον αθάνατο παράδρομο

Η θνητή

Στον ερημότοπο της ψυχής

Κλείνοντας δρόμους

Σε σκοτεινές σκέψεις

Σε όνειρα βασανιστικά

Σε παράξενες παρορμήσεις

Πώς να αφανίσω

Τις καθοριστικές ουλές

Τα ανεξίτηλα σημάδια

Τους λασπωμένους λεκέδες

Που τις άγριες εκείνες ώρες

Οι άγρυπνες αράχνες της αβύσσου

Τσάκωσαν τις νόθες στιγμές

Που γέννησαν οι αμαρτίες μου

Πώς να εξημερώσω τις φωνές

Που μου ραγίζουν το μυαλό

Του Ροζ αναθρεμμένου φόβου μου

Τα λιμασμένα τέρατα

 

Αργοσαλεύει το χέρι του Θανάτου

Λες και με προσκαλεί

Να χορέψω μαζί του

Σκέφτομαι χαμογελώντας να του πω· 

Όχι σήμερα…

Άσε με τσιγάρο να ανάψω

Να αισθανθώ καπνίζοντάς το 

Μαργαριταρένιες να γίνονται οι φλέβες μου

Στο πληγωμένο σώμα μου

Όχι σήμερα…

Άσε με να με φανταστώ

Με καινούργια παπούτσια

Ολόλευκο φόρεμα

Άλλο χρώμα μαλλιών

Όχι σήμερα…

Άσε με ξυπόλητη να περπατώ

Στο χώμα και στην άσφαλτο

Να αγκαλιάζω με ευγνωμοσύνη τις μέρες

Τις νύχτες βαθιά μέσα μου να σκάβω.

 

Όχι σήμερα…

…κρυώνω.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Photo by Claudia McKinney