«ΜΑΡΤΥΡΗΜΑ»

Μαρτύρημα

 

Στη θέα της καταιγίδας,

σκέφτομαι την αγάπη μου για εσένα

κι εύχομαι μη μου πάθεις, έρωτα,

εκεί, στο αβέβαιο που γυρνάς

και στους κακούς καιρούς –

ίδια η καρδιά μου σείεται,

σαν πλοίο σε τρικυμία. 

 

Να προσέχεις!

Ο ωκεανός είναι πολύς και επικίνδυνος.

Τα κύματα φτάνουν σαν λυσσασμένα χέρια,

να σ’ αδράξουν από εμένα,

κι όμως, κάθε φορά που πλησιάζεις,

οι Συμπληγάδες ανοίγουν διάπλατα –

πριν απ’ την άβυσσο, να σε χαρώ…

 

Προσπερνώ τη φωτιά που ξερνάει τη μορφή μου

κι αγκαλιάζομαι την απόρριψη και την επιθυμία

σαν σε χορογραφία φερμένη από τους αιώνες.

Και στο τέλος – τέλος, αυτού του ταξιδιού,

δεν είναι μόνον οι θάλασσες που μου μιλούν

αλλά και η καρδιά μου

εκεί, στο ανάμεσα,

που ‘ναι οι ρωγμές των βράχων,

που επίγειοι ψίθυροι αλυχτούν

όπου κι όποτε με ποθούν,

ανάσκελη…

 

Πού θραύομαι θα σ’ αγαπώ,

για πόσο… 

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Painting by Trisha Lambi