«ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΟ»

Παραδείσιο 

 

Το απαλό φιλί σου, στο κρινένιο χέρι,

τα όμορφα τα λόγια και η νεότητά σου,

στάθηκαν η αιτία, εραστές κι εταίροι 

να γενούμε απόψε· του έρωτος θιάσου.

 

Του αναστήματός σου, η περίσσια χάρις,

δρόσος που σαν καύση τιμωρητική,

ζήταε τ’ άγριο φίδι μέσα για να πάρεις

στην υγρή σπηλιά του, την κολαστική.

 

Χρόνος δεν εστάθη κι ουρανός ν’ αντέξει, 

μα οι στιγμές οι λίγες… οι φανταστικές…

Ω! Πιάστηκε το χέρι… λίγο πριν να φέξει

στ’ ακροδάχτυλά μου, όλες μου οι χαρές! 

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Από τη συλλογή «Γαμικά της Εύας»

 

Photo by Gian Paolo Barbieri