«ΓΛΩΣΣΑ ΧΕΡΙΩΝ»

 Χεριών γλώσσα

 

Σε έναν κόσμο υποταγμένο, τραγικό,

η εν δυνάμει παρουσία του απόλυτου,

έγινε επίδειξη κυριαρχίας.

Χέρια θηρία.

Γεννήματα ντροπής.

Αν και θέλουν απεγνωσμένα

να σου πουν ποια είναι, τι κρύβουν,

δεν προδίδουν τα μυστικά τους.

Αδέσποτα, Πεινασμένα. Απείθαρχα.

Τα πιο επικίνδυνα στο ανθρώπινο σώμα.

Σταυρώνουν. Διαμελίζουν. Σακατεύουν.

Πηγή μαγείας και δύναμης,

εξυμνούν τα ευτελή, τα σπουδαία διαγράφουν  

στον άξονα της υποτέλειας.

Χέρια βίαια.

Άναρχα. Τρομαχτικά. Ανεξέλεγκτα.

Επιτρέπεις; δεν επιτρέπεις!

αφήνουν τον μαύρο τρόμο τους

σε ένα κορμί στραγγαλισμένο,

από σημάδια στροφοδίνης

σε μία ατιμωρησία αφής,

που η λογική αγνοεί.

 

Κάποτε ορκίστηκαν να με προστατεύσουν,

όμως με κλείδωσαν σε μια ξένη πατρίδα, 

που δεν θέλω να θυμάμαι πια.

Ανήμπορη στο βάρος τους,

σε μια σκλαβιά, σχεδόν εθελοντική,

είδα το αναιρέσιμο σκοτάδι,

σε αυτές τις παλίρροιες των χεριών.

Κρυστάλλωσαν τα αναριγητά,  

καμπάνες θανάτου χτυπούσαν, 

βρυχιόνταν δράκοι,

σπάσαν οι ασπίδες του μυαλού.

Πιο καθαρή κι από ανάμνηση,

η ανάλγητη γλώσσα των χεριών. 

Αντί να με αγκαλιάσουν,

τρυπούσαν, σαν αγκάθια, τη σάρκα μου.

Γίνηκαν κέντημα σκοτεινό

σε λαγαρό πανί. 

 

Ερωτοαφέντη

...να γδυθώ; 

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Photo by Natalia Drepina