«ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΩ»

Σε συγχωρώ

Όσο η νύχτα…
Υφαίνει το άραχλο νήμα της
Σκεπάζω τη γύμνια μου με την απουσία σου
Όσο η μυλόπετρα της σιωπής
Αλέθει γητειές ασώματων αισθήσεων
Ψιθυρίζω σαν μάντρα το όνομά σου
Κι αν στη μοναξιά του σκοταδιού
Κι αν στις ακανόνιστες ανάσες μου
Σταθεί ο κόμπος στον λαιμό
Σε συγχωρώ… 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου 

Painting by Nathalie Mulero Fougeras