«ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΕΩΣ ΤΟ ΜΗΔΕΝ»

Από το άπειρο έως το μηδέν

 

Επιθυμίες, όνειρα, αναζητήσεις

Μίσεψαν στους ανέμους των καιρών

Ανώνυμες ώρες άτιμης μοναξιάς

Πλανιέμαι στο άπειρο και στο μηδέν

Κάτι δεν έκανα σωστά και ξαμόλησαν οι θεοί δαίμονες ξωπίσω μου

Καμία ανταπόκριση στις επικλήσεις της τύχης

Ανώφελες οι συγνώμες έπειτα από καταστροφικά λάθη

Επικίνδυνες οι εξομολογήσεις μετά από απροσδόκητες απογοητεύσεις

Όσο κι αν θέλω να αλλάξω τα κακώς κείμενα

Όσο κι αν προσπαθώ να δικαιολογήσω τις αντάρτικες παραβάσεις μου

Μετρά ρυθμικά τα βήματά μου το πεπρωμένο

Βελόνα και κλωστή στα χέρια της μοίρας

Αθέατος δικαστής και γιατρός της ζωής ο χρόνος

Κάλλιστα το κατάλαβα

Υπάρχει λύτρωση από την αμαρτία;!

Ίσως…

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου 

 

Ζωγράφος Εύα Πελεκίδου