«ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ»

Αλήστου μνήμης

 

Ω πόση απόκοσμη ερημιά σ' αυτά τα μνήματα...

Τι καταχνιά κι ανέστιο χρώμα περισσό

 

Λησμονημένα πρόσωπα απ' το χθες

Την ύπαρξή σας ποιος να θυμηθεί

Με δυο του λέξεις να ζεστάνει

 

Να ξαγρυπνήσει με τ' απρόθεσμο κενό

Πλάι στους οστέινους κόρφους σας

 

Στο απόκρημνο, το απομεινάρι του Χρόνου

Μετέωρα σχήματα σε δύσβατο ουρανό,

Εσείς...

 

Κι εμείς... στον προθάλαμο της συνέχισης

Καλούμαστε της ερημίας διαβάτες...

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Painting by Babette Van Den Berg