«ΣΕΛΗΝΗΣ ΠΕΡΑΣΜΑ»

Σελήνης πέρασμα

 

Αρματοδρομούσα σελασφόρα θεά

Σαλαγάς στης νύχτας τα ουράνια νερά

Θεριά υποσυνείδητου ξεσηκώνεις

Γιγαντώνεις άγριες σκέψεις

Ουλές στο πρόσωπό σου πετρωμένες

Τα δάκρυα των κοριτσιών

Τα χάχανα των μαγισσών

Τα έμμηνα των γυναικών

Κάπου στα αστέρια κάποιος

Τον τροχό της τύχης γυρίζει

Φανερή και κρυφή ερωμένη

Η Αφροδίτη σε τεντωμένο σχοινί

Ο καυχησιάρης Ωρίωνας τρέχει να σωθεί

Από του φαρμακερού Σκορπιού το κεντρί

Να ξεχωρίσουν οι θνητοί δεν μπορούν

Το αλύχτισμα των σκύλων σου

Από το ουρλιαχτό των λύκων

Εξώκοσμες σκιές τυλίγονται

Στις λευκές φεγγαραχτίδες σου

Ύστερα πέφτουνε μεμιάς σκορπούν

Σε μισοσκότεινους δρόμους

Στα ξεχασμένα ακρογιάλια

Σε επικίνδυνους έρωτες

Στα αξημέρωτα όνειρα

Σε άγνωστους τρόμους

Στα ξυπόλυτα πόδια μου

 

Σελήνης πέρασμα…

…μα τον Κύνα.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου