«ΦΟΒΑΜΑΙ»

 Φοβάμαι…

 

Τις ολόιδιες μέρες

Τις αξημέρωτες νύχτες

Τις αντίρροπες δυνάμεις

Το απλωμένο χέρι που σε ξεγελά

Το δίκοπο λεπίδι του πόθου

Το αίμα που αδυσώπητα ξεσπά

Την Άνοδο - Πτώση του μύστη

Την πικραμένη μνήμη

Την ίσαλο γραμμή του Ισημερινού

Το μέταλλο των λέξεων

Το βάρος της γραφής

Το πελέκι του ξυλοκόπου

Τους μαστροπούς της ποίησης

Τον λαμπρό μα αλλότριο άνθρωπο

Που ξέρει που νυχτώνει το σκοτάδι

Αλλά δεν γνωρίζει που ξημερώνει το φως

 

Χθες βράδυ πιότερο φοβήθηκα…

…σκότωσα τις αυταπάτες μου.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Art by Anja Millen