«ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΕΣ»

Σφαίρες αναίσχυντες

 

Ηδονοβλεψίας της φρίκης

Συντάσσω στη σιωπή

Λέξεις για ένα ποίημα

Όμως ο λόγος μου

Χτυπώντας αυτοκτονικά 

Σε μουτζουρωμένο χαρτί

Αβοήθητος αιμορραγεί

 

Λαίμαργα το χέρι υψώνει ο Άγνωστος

Δρέποντας άγουρους καρπούς

Πρωτόλεια ένστικτα ικανοποιώντας 

Θεριών που νικούν και νουθετούν 

 

Τόσες σφαίρες αναίσχυντες…

…για μια λωρίδα Γης.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου