«ΑΝΑΔΡΟΜΗ»

Αναδρομή

Απόψε, βρήκα στη σοφίτα

την παιδική την αλφαβήτα.

Τρίγωνο, χάρακα, διαβήτη

και το μολύβι από γρανίτη.

Η σάκα μου, σε μια γωνιά

με το κλειδί στην κλειδωνιά.

Η μπλε ποδιά μου κρεμασμένη

που από τα χρόνια ξεφτισμένη,

και στου μπαούλου μου το κοίλο,

σε κασετίνα γκρι από ξύλο,

μες σε photo στέκει η Μελίνα

κι η Αγγελική σα μπαλαρίνα.

Α! Να ‘ταν πάλι να ‘ρθουν πίσω!

Με χρώματα να τα στολίσω,

στ’ αλλοτινά να δώσω σχήμα,

κι από του στίχου μου τη ρίμα,

να θυμηθώ πριν να ξεχάσω

μέχρι κει πού ‘θελα να φτάσω.

Τα τόσα που ‘θελα και θέλω,

τα όσα «πρέπει» που αναστέλλω.

Σύμπαν Λέξεων