«ΚΑΘΡΕΦΤΙΣΜΑ»

Καθρέφτισμα

 

Εδώ είμαι και πάλι

Με το πρόσωπο στραμμένο

Στη στιλπνή του αδυσώπητου επιφάνεια

Στέκομαι με σύνεση και δέος

Ψάχνοντας στην ψυχρή λίμνη του

Τον πολύτιμο μύθο του Κενού

Της Ύλης τον αδιόρατο λίθο

Το ικρίωμα του δήμιου Χρόνου

Κλειδώνει άλλη ψυχή ανελεύθερη 

Μες στη βλοσυρή ψυχή του

Γοερά τρέμει μια έκρηξη

Αναμέτρησης και Τιμωρίας

Πασχίζω μάταια να κρύψω

Απογοητεύσεις, ενοχές, ανασφάλειες

Τερατώδης η σιωπή του

Μιλημένη με το Εν τω Ευ

Με καθηλώνει

Με ακινητοποιεί

Στυγερή η ειλικρίνειά του

Πεπραγμένα καταμετρά

Μου κόβει την ανάσα

Σαν θηλιά με πνίγει

 

Στου χάους μου το καθρέφτισμα…

…πώς φανερώθηκε τόση απόγνωση;!

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου 

 

Photo by Miriana Mitrovic