«ΕΡΗΜΗΝ ΣΟΥ»

Ερήμην σου

 

Είναι φορές… ερήμην σου…

Που πλημμυρίζουν την κάμαρα Σκιές

Αμαρτωλά θορυβώδεις

 

Που με ανομολόγητους ψίθυρους 

Λεν πως ποθούν τη γύμνια μου – 

Όσα η παρουσία σου δεν ευδόκησε

Των «θέλω» μου

Τον πόθο για να σβήσει.

 

Είναι φορές, ερήμην σου…

Που η απουσία σου αποκτά υπόσταση

Και που η αμαρτία της προδοσίας…

Θύσανοι ολονύχτιοι μ’ έξαψη!

Εκεί… στ’ ανάμεσα

Που περιδιαβαίνουν στις ονειρώξεις

Σκιές καυτές με ανάσα.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου

 

Painting by Tina Spratt