«ΣΤΙΓΜΗΣ ΣΤΙΓΜΕΣ»

Στιγμής στιγμές

 

Σιωπηλές οι στιγμές

Τον Χρόνο αφουγκράζονται 

Κινούνται στον Χώρο

Μες στην ταλάντωση της κορύφωσης

Δονούν το ανείπωτο

Το εφήμερο κλονίζουν

Στιγμής στιγμές

Τα γενόμενα ραγίζουν

Πληγιάζουν τα γραμμένα

Αν δεν σε πονέσουν

Αθόρυβες σαν φίδια γλιστρούν

Φεύγουν βιαστικές χάνονται

Αν σε τραυματίσουν

Μαυροντυμένες σαν κίσσες απάτης

Αιφνιδιάζοντας προσωπικά σύμπαντα

Ολόγυμνο σε αφήνουν εκτεθειμένο

Στο απέραντο του ελάχιστου

 

Μία στιγμή στου άγνωστου την κλεψύδρα…

…ένας κόκκος άμμου όλη μου η ζωή.

 

©Λεμονιά Γεμουρτζίδου